آمایش سیاسی فضا به‌مثابۀ استراتژی توسعۀ محلی با تأکید برتجربۀ کشور سوئد

هزارۀ سوم میلادی، هزارۀ شهرنشینی است و روند گسترش آن طی زمان این انتظار را برآورده می‌کند، که کرۀ زمین به جهان‌شهری بزرگ مبدل می‌شود. در این گذار، جایگاه برنامه‌ریزی شهری قوت بیشتری می‌یابد. برنامه‌ریزی‌ که ماهیتاً سیاسی است. تصمیمات متخصصان شهری، درمورد تخصیص منابع برای زیرساخت‌ها و ذینفعان خاص، پیامدهای سیاسی دارد و اغلب به حفظ یا تغییر قدرت منجر می‌شود. اغلب این تصمیمات تحت تأثیر عوامل متنوعی ازجمله اقتصادی اجتماعی، سیاسی و فرهنگی به شکل‌گیری و تغییر مکان‌های شهری منجر می‌شود. این پژوهش با هدف بررسی آمایش سیاسی فضا در سوئد با تأکید بر کمون‌ها انجام گرفته و از روش توصیفی ـ تحلیلی و براساس داده‌های کتابخانه‌ای و اسنادی انجام استفاده شده است و نمونۀ موفقی از مدیریت شهری و آمایش سیاسی فضا را برای شهرها معرفی و توصیف کرد. خط‌مشی قانونی در کشورهایی ازجمله سوئد به‌عنوان نمونۀ موفق از اجرایی‌ شدن آمایش سیاسی فضا به شکل‌گیری صحیحِ آزادی‌های بی‌شمار ازجمله عقیده و حقوق شهروندی براساس قانون اساسی در قالب تشکیل کمون‌ها و قانون دولت پارلمانی به نام ریکسداگ منجر شده ‌است. نتایج حاکی از آن است که در این کشور حکمرانی شهری، به شکلی واقعی با نگاهی از پایین به بالا و مشارکت‌جویانه میان بازیگران اصلی و ذینفعان مناطق برقرار شده است. قدرت برنامه‌ریزی برای ساخت آنچه باید ایجاد شود، با مشارکت پویای سیاستمداران، برنامه‌ریزان و بازیگران عمومی و خصوصی و شهرداری‌ها ایجاد شده است.