دانشگاه تربیت مدرس آمایش سیاسی فضا 2645-5145 2 3 2020 12 21 Modeling smart city policy in national and urban dimensions based on cyberspace patterns الگویابی سیاست گذاری بر شهر هوشمند در ابعاد ملی و شهری مبتنی برالگوهای فضای سایبر 161 172 20936 FA سیروس احمدی نوحدانی استادیار جغرافیای سیاسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایران محمدرضا حافظ نیا استاد جغرافیای سیاسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایران هادی زائری گروه جغرافیای سیاسی ،دانشگاه تربیت مدرس Journal Article In the space of smart cities, many previous patterns of citizens' lives have undergone fundamental changes. The purpose of this study is to explain the patterns of policy in national and local dimensions (city) in these cities and provide the best policy model in all dimensions for smart cities. In order to answer the question, what is the appropriate policy model for smart cities in national and local dimensions ? Using descriptive-analytical method, this research has identified policy models in smart cities based on cyberspace policy models in national (country governance) and local (city) dimensions. In the national dimension, three models (free, participatory and control) and in the local dimension, one model (web-based) have been identified and the advantages and disadvantages of each have been mentioned. Also, considering that the smart city is based on the geographical space of current cities, a combined model in the national and urban dimension can be the best model for policy-making in and around these cities. The hybrid policy model describes the sum of the structural linkage processes between the physical space of the city and the intelligent space resulting from the use of new technologies, especially cyberspace. In this sense, the links and relations that are established between these two spaces at the national and local levels require political actors to adopt a mixed policy model در فضای شهرهای هوشمند بسیاری از الگوهای پیشین زندگی شهروندان دچار تغیرات اساسی شده است. هدف از تحقیق حاضر، تبین الگو‌های سیاست گذاری در ابعاد ملی و محلی(شهر) در این شهر‌ها و ارائه بهترین الگوی سیاست گذاری در کلیه ابعاد برای شهر‌های هوشمند می‌باشد و در جهت پاسخ به این سوال که الگوی مناسب سیاست گذاری بر شهر‌های هوشمند در ابعاد ملی و محلی کدام است؟ این پژوهش با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی به شناسایی الگو‌های سیاست گذاری در شهر‌های هوشمند مبتنی بر الگوهای سیاست گذاری فضای سایبر در ابعاد ملی(حاکمیت کشور) و محلی(شهر) پرداخته است. در بعد ملی سه الگو(آزاد، مشارکتی و کنترلی) و در بعد محلی یک الگو(وب محور) شناسایی شده است و معایب و محاسن هر یک ذکر گردیده است. همچنین با توجه به اینکه شهر هوشمند مبتنی بر فضای جغرافیایی شهر‌های کنونی می‌باشد، الگوی ترکیبی در بعد ملی و شهری می‌تواند بهترین الگو برای سیاست گذاری، بر و در این شهر‌ها باشد. الگوی سیاست گذاری ترکیبی مجموع فرآیند‌های پیوند ساختاری میان فضای فیزیکی شهر و فضای هوشمند ناشی از به‌کارگیری فناوری‌های نوین مخصوصاً فضای سایبر را توصیف می‌کند. در این معنا پیوند‌ها و نسبت‌هایی که میان این دو فضا در سطوح ملی و محلی برقرار می‌شود بازیگران سیاسی را ملزم به اتخاذ الگوی سیاست گذاری ترکیبی می‌نماید.

https://psp.modares.ac.ir/article_20936_e61c7b2d4e0e9cdf707fbc671586e901.pdf

دانشگاه تربیت مدرس آمایش سیاسی فضا 2645-5145 2 3 2020 12 21 The effect of politics on the physical and spatial development of Kerman تأثیر سیاست بر توسعه کالبدی فضایی شهر کرمان 173 190 20937 FA ابراهیم رومینا استادیار جغرافیای سیاسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایران بهزاد لاله زاری دانش آموخته کارشناسی ارشد جغرافیای سیاسی دانشگاه تربیت مدرس Journal Article Political systems play a decisive role in the spatial growth and development of cities. The political role of governments in various ways can be effective in this important matter and over the past decades has played a role in both policy and allocation of scarce resources, including urban land. Kerman from 1307 to 1357 has an area of 8 km2 and a population of 140761 people, which from 1357 to 1395 has expanded to 140 km2 and has reached a population of 537718 people. Therefore, the purpose of this study is to evaluate the effect of politics on the spatial development of Kerman after the Islamic Revolution. The research methodology was descriptive-analytical. Data collection is based on library, documentary, and field methods, and GIS and SPSS software and spatial development analysis models were used to analyze the data. The results of the Shannon entropy model showed that the Kerman city in recent years has been a spatial expansion. This subject was happened in Kerman in recent years, especially in 1390, when the estimated entropy value is equal to 1.46. Furthermore, considering that the maximum Ln (4) = 1/38, it indicates the spatial development of this city in a spiral. Moreover, library data and the results of the T-test showed that political decisions after the Islamic Revolution of 1957 in the country, have affected the physical-spatial development of Kerman. نظام سیاسی حاکم نقش بسیار تعیین کننده‌ای در رشد و جهت توسعه فضایی شهرها دارند. نقش آفرینی سیاسی دولت‌ها از جنبه‌های مختلف می‌تواند در این امر مهم موثر باشد و در طی دهه‌های گذشته هم در عرصه سیاست گذاری، هم تخصیص منابع کمیاب از جمله زمین شهری نقش داشته است. شهر کرمان از سال ۱۳۰۷ تا ۱۳۵۷ دارای وسعت ۸ کیلومترمربع و ۱۴۰۷۶۱ نفر جمعیت بوده است که از سال ۱۳۵۷ تا ۱۳۹۵ به ۱۴۰ کیلومترمربع گسترش یافته و به جمعیت۵۳۷۷۱۸ نفر رسیده است. در این راستا، هدف پژوهش حاضر تاثیر سیاست بر توسعه فضایی شهر کرمان بعد از انقلاب اسلامی‌می‌باشد. روش انجام این تحقیق توصیفی تحلیلی است. گردآوری دادهها مبتنی بر روش کتابخانهای، اسنادی و میدانی میباشد و جهت تجزیه و تحلیل دادهها از نرم افزار GIS و SPSS و مدلهای تحلیل توسعه فضایی استفاده شد. نتایج حاصل از مدل آنتروپی شانون، نشان میدهد شهر کرمان طی سالهای اخیر گسترش فضایی به‌صورت پراکنده و غیرمتراکم بوده است و به‌طور کلی شهر کرمان در سالهای اخیر رشد پراکندهای به‌خصوص در سال ۱۳۹۰ که مقدارآنتروپی برآورد شده برابر با ۴۶/۱ محاسبه شده، با توجه به اینکه حداکثر Ln(۴)=۱/۳۸ بوده است. نشانگر توسعه فضایی این شهر به‌صورت بیقواره (اسپرال) بوده است. همچنین با توجه به داده‌های کتابخانه‌ای و نتایج حاصل از آزمونT تک نمونهای نیز نشان داد که تصمیم‌های سیاسی بعد از انقلاب اسلامی‌در کشور، همگی به نحوی بر توسعه کالبدی- فضایی شهر کرمان تاثیر گذار بوده است.

https://psp.modares.ac.ir/article_20937_5c6c364bf5f3e00a2e2b017859dde995.pdf

دانشگاه تربیت مدرس آمایش سیاسی فضا 2645-5145 2 3 2020 06 21 An Investigation into the Impact of Natural Factors on the Security along Eastern Borders of Iran Using Remote Sensing (Case Study: Iran-Afghanistan Border Zone in Khorasan Razavi Province, Iran) بررسی میزان تاثیر عوامل طبیعی در امنیت مرزهای شرقی ایران با استفاده از سنجش از دور (نمونه موردی منطقه مرزی خراسان رضوی-افغانستان) 190 206 20938 FA ملیحه اخباری کارشناسی ارشد، گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران هادی زرقانی دانشیار، گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران مسعود مینائی دانشیار، گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article Prelude: Due to the special characteristics and conditions of Security of the border, deployment of security in such areas is important.any form of insecurity in a border zone can seriously threaten different aspects of security in the country. Deployment of security along the border and in the border zone requires in the first place, investigation, and identification of natural and human-made features within the border zone. identification of natural and geographic features of a border zone is of paramount importance owing to the crucial role played by such bio-foundations in the social life and development of the border zone. They further contribute largely to borderline monitoring, management, and control systems. Goal: The present research seeks to investigate the states of natural features, including the border stream, topography, and vegetation, in the Iran-Afghanistan border zone in Khorasan Razavi and further evaluates their impact on borderline and border zone security. materials and ways: the required data was extracted from the OLI sensor on the Landsat Satellite(2018), with the data then analyzed using GIS and remote sensing techniques in the ENVI )5.3(. Conclusion: The findings showed that water scarcity and insufficient depth of Harirood River in most parts of the year set the scene for illegal trafficking of goods and drugs across the border, negatively impacting the border zone security. This further holds true for the seasonal lake of Namakar in the border zone between the two countries. Considering the topography, existing maps indicate that the presence of highlands in the vicinity of the Iran-Afghanistan borderline and extension of particular highlands into the mainland of Afghanistan have negatively influenced the border security. استقرار امنیت درمناطق مرزی به دلیل ویژگی‌ها و شاخص‌های این مناطق از اولویت بیشتری برخورداراست، از آن روی هرگونه ناامنی در مناطق مرزی می‌تواند امنیت را در داخل کشور در ابعاد مختلف مورد تهدید جدی قرار دهد. استقرار امنیت در مرز ومناطق مرزی در درجه اول مستلزم بررسی و شناخت ویژگی‌های طبیعی و انسانی مناطق مرزی می‌باشد. شناخت ویژگی‌های طبیعی و جغرافیایی مناطق مرزی به دلیل نقش مهم و بسترساز این‌گونه بنیادهای زیستی درحیات اجتماعی و توسعه مناطق مرزی از اهمیت زیادی برخوردار است، ضمن اینکه پدیده‌های طبیعی و عوارض جغرافیایی نقش مهمی ‌در سیستم‌های پایش، مدیریت و کنترل مرزها دارند. بر این اساس این پژوهش به دنبال پاسخ به این سوال است که پدیده‌ها و عوارض طبیعی منطقه مرزی استان خراسان رضوی و افغانستان شامل رودمرزی، توپوگرافی، پوشش گیاهی درچه وضعیتی قرار دارند و چه تاثیری بر امنیت مرز و مناطق مرزی دارند؟ مواد و روش: جهت استخراج، بررسی و تحلیل اطلاعات مورد نیاز از تصاویر ماهواره لندست، سنجنده OLI در سال۲۰۱۸، نرم افزارهایENVI۵.۳ و فنون RS& GIS استفاده شده است. نتیجه گیری: یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد، کم آبی و عمق کم رودخانه مرزی هریرود در بیشتر ایام سال، موجب افزایش امکان تردد غیرمجاز و قاچاق کالا و مواد مخدر از مرز شده و بر امنیت مرز تاثیر منفی دارد. وضعیتی که در مورد دریاچه فصلی نمک‌زار در منطقه مرزی مشترک بین دوکشور نیز صدق می‌کند. در مورد عامل توپوگرافی هم با توجه به نقشه‌های موجود می‌توان گفت وجود ارتفاعات در جوار مرزهای دو کشور و علاوه بر این تداوم و پیوستگی برخی ارتفاعات در آن سوی مرز در کشور افغانستان در مجموع بر امنیت مرز تاثیر منفی داشته است.

https://psp.modares.ac.ir/article_20938_4d883854d72e0b60688786f83fce9e7d.pdf

دانشگاه تربیت مدرس آمایش سیاسی فضا 2645-5145 2 3 2020 12 21 The role of the geographical location of Tlemcen in the resilience and reliability of the Zayyanid government نقش موقعیت جغرافیایی شهر تلمسان در تاب آوری و پایایی دولت زیّانی 209 217 20939 FA عباس برومند اعلم دانشیار گروه تاریخ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس. Journal Article Historical geography is the study of the role of geographical factors and phenomena, especially natural geography in the formation of historical events. For example, a careful study on the location of some cities shows that the selection of their location was not accidental and was done through a precise process. Tlemcen, a city in North Africa, known as the capital of the Middle West in the Middle Ages, is an example of a strategic city. This city, which for more than three centuries was the capital of a state of Ben-Abd al-Wad, (a state surrounded on all sides by hostile states) It holds the record for most and longest military and economic sieges in North Africa, but in the vast majority of these attacks and sieges, it has shown high resilience. It seems that the unique geographical location and natural defense barriers along with being located at important trade crossroads that have increased public wealth and social welfare, in addition to abundant water resources and fertile plains and agricultural lands that provide food. This set of factors led to the continuation of the government of Banu Abdul Wad. هر حادثه یا روند تاریخی در کنار زمان، محدود به مکان و جغرافیا هم هست. در واقع جغرافیای تاریخی بررسی نقش عوامل و پدیده‌های جغرافیایی به‌ویژه جغرافیای طبیعی در شکل گیری رویدادهای تاریخی است. به‌عنوان نمونه مطالعه دقیق موقعیت برخی از شهرها نشان می‌دهد که انتخاب محل آن‌ها به‌هیچ وجه اتفاقی نبوده و ظاهرا طی فرآیندی کاملا دقیق صورت گرفته است. تلمسان، شهری در شمال آفریقا که در قرون میانه به پایتخت مغرب اوسط مشهور شده بود نمونه‌ای از یک شهر استراتژیک با قدرت مقاومت کم نظیر است. این شهر که بیش از سه قرن پایتخت دولت زیّانی یا بنوعبدالواد بود، (دولتی که از همه سو با دول متخاصم محاصره شده بود)، رکورد بیش‌ترین و طولانی‌ترین محاصره‌های نظامی‌ و اقتصادی در شمال آفریقا را به خود اختصاص داده است اما در اکثریت قریب به اتفاق این حملات و محاصره‌ها، تاب آوری بالایی از خود نشان داده و همین تاب آوری به پایایی و تداوم دولت زیانی به مدت سه قرن انجامیده است. به‌نظر می‌رسد موقعیت منحصر به فرد جغرافیایی و موانع طبیعی دفاعی، در کنار قرار گرفتن بر سر چهار راه‎های مهم تجاری که موجب افزایش ثروت عمومی ‌و سطح رفاه اجتماعی بوده است، به‌علاوه منابع سرشار آبی و دشت‌های حاصل‌خیز و زمین‌های کشاورزی که تامین آذوقه مورد نیاز مردم را تا حدود زیادی تضمین می‌کرد، عامل اصلی این تاب آوری شهری و در نتیجه پایایی و تداوم دولت زیانی به رغم دشمنان فراوان گردیده که در این مقاله ابعاد آن بررسی می‌شود.

https://psp.modares.ac.ir/article_20939_b887f82284199f5553f5cf0d1453bd1d.pdf

دانشگاه تربیت مدرس آمایش سیاسی فضا 2645-5145 2 3 2020 12 21 Evaluation Of Strategic Management Attitude In Services Description Of Spatial Planing Studies ارزیابی نگرش مدیریت راهبردی در شرح خدمات مطالعات آمایش سرزمین کشور 219 231 20940 FA آرام ابراهیمی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران مرتضی توکلی دانشیار دانشگاه تربیت مدرس، گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، تهران، ایران علی پورقیومی دانش‌آموخته دکتری، جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، مدرس دانشگاه فرهنگیان البرز، البرز، ایران یحیح میرشکاران استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران ریبوار ایراهیمی دانشگاه پیام نور سنندج، ایران Journal Article The 21th century has been confronted with wonderful changes in the dimensions of technology, social, economic, and political, perhaps no organization and settlement be safe from their changes and events. In recent decades, strategic management is one of the important organizational and institutional issues that has attracted researchers and experts. In addition, this strategic management has expressed among many new theories and approaches in developed countries and, consequently in all over the world including Iran, which in turn created a lot of new theoretical and practical challenges. This research has been tried by using a descriptive method, discourse analysis, and critique of the framework, that propose strategic management as new management in the service description of spatial planning. Therefore, in the first step, examined the constituent parts of the management spatial planning in the description of the services and then described planning and strategic management and strategic management process as the integrated and practical and at the end, presented suggestions for achieving strategic management in the description of the services of spatial planning with the achieve of integrated management, in the service description of the spatial planning, we will see the operational of the spatial planning oriented programs in the territory of Iran. قرن بیست و یک، قرن رویارویی با تغییرات شگرفی در حوزههای فنآوری، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی است که شاید هیچ نهاد و سکونتگاهی از تغییرات و رویدادهای آنها مصون نباشد. مدیریت راهبردی یکی از موضوعات مهم سازمانی و نهادی است که طی دهههای اخیر در کانون توجه پژوهشگران و کارشناسان قرار گرفته است. افزون بر این مدیریت راهبردی در میان انبوهی از نظریهها و رویکردهای جدید، در کشورهای پیشرفته و به تبع آن در سراسر جهان و از جمله ایران مطرح شده است که به نوبۀ خود انبوهی از چالش‌های جدید نظری و عملی را به همراه آورده است. در این مقاله با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی گفتمان و نقد چارچوب سعی شده است که مدیریت راهبردی را به عنوان مدیریتی نوین در شرح خدمات آمایش پیشنهاد گردد. لذا در گام نخست بخش‌های تشکیل دهنده مدیریت آمایش در شرح خدمات مورد بررسی قرار گرفته و سپس برنامه‌ریزی و مدیریت راهبردی و فرآیند مدیریت راهبردی به عنوان فرآیندی یکپارچه و عملی تشریح شده است و در پایان پیشنهاداتی برای رسیدن به مدیریت راهبردی در شرح خدمات آمایش ارائه شده تا با رسیدن به مدیریت یکپارچه در شرح خدمات آمایش شاهد عملی شدن برنامه‌های آمایش محور در سرزمین ایران باشیم.

https://psp.modares.ac.ir/article_20940_fff079091fab64095f9cad3298f1057a.pdf

دانشگاه تربیت مدرس آمایش سیاسی فضا 2645-5145 2 3 2020 12 21 Analysis of urban population developments in Tehran province and its consequences in the urban network system of the region during the years (1355-1395) تحلیل تحولات جمعیت شهری استان تهران و پیامدهای آن درنظام شبکه شهری منطقه طی سال های (1355-1395) 233 247 20941 FA سیاوش مرادی مکرم دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، ‌واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران پروانه شاه حسینی دانشیار پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی سمت، تهران، ایران. علی نوری کرمانی استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، ‌واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران، Journal Article Today, the population of cities along with their socio-economic issues has created a new form of city and urbanization. Tehran province has seen the most changes in the city and urbanization due to the establishment of the capital, the metropolis of Tehran. The question is what are the consequences of urban demographic changes in Tehran province? Therefore, this study tries to investigate the consequences of demographic changes in Tehran province on its urban network during the years 1355-1395. The research method is descriptive and analytical and its type is inferential. The data were extracted by library method and analyzed using regional planning models such as city rank-size and prime city index, entropy and prime city coefficient, Lorenz curve and Gini coefficient. The results show that the increase in urban population in Tehran province is due to the dispersal of the metropolis of Tehran and the concentration of urban population in the western part of the province is higher than other aspects of communication. Although medium-sized cities have partially repaired the spatial rupture in the province's urban network, according to the rank-size model, the distance between the metropolis of Tehran and other cities in the province is still very large and there is no balance in the province's urban network. Meanwhile, the urban population is not uniformly but in a cluster around the metropolis of Tehran and in the next order of medium-sized cities. استان تهران به دلیل استقرار پایتخت، کلان شهر تهران بیش‌ترین تغییرات شهر و شهرنشینی را به خود دیده است. سوال این است که تحولات جمعیتی شهری استان تهران چه پیامدهایی داشته است؟ بنابراین این پژوهش سعی دارد پیامدهای تحولات جمعیتی استان تهران بر شبکه شهری آن را طی سال‌های 1355-1395 بررسی نماید. روش تحقیق توصیفی و تحلیلی و نوع آن استنباطی است. داده‌ها به شیوه کتابخانه‌ای استخراج و با استفاده از مدل‌های برنامه ریزی منطقه‌ای ازجمله رتبه-اندازه شهر و شاخص نخست شهری، ضریب آنتروپی و نخست شهری و منحنی لورنز و ضریب جینی تحلیل شده‌اند. نتایج یافته‌ها نشان می‌دهد، افزایش جمعیتی شهری در استان تهران برخاسته از پراکنده رویی کلانشهر تهران است و تمرکز جمعیت شهری در قسمت غربی استان به تبعیت از راه‌های ارتباطی بیشتر از جهات دیگر آن بیشتر است با این‌که شهرهای متوسط تا حدودی گسیختگی فضایی در شبکه شهری استان را ترمیم کرده، با توجه به مدل رتبه-اندازه هم‌چنان فاصله بین کلان شهر تهران با سایر شهرهای استان بسیار زیاد است و تعادل در شبکه شهری استان وجود ندارد. ضمن آن‌که جمعیت شهری نه به صورت یکنواخت بلکه به صورت خوشه‌ای در پیرامون کلان شهر تهران و در مرتبه بعد شهرهای متوسط مستقر شده‌اند.

https://psp.modares.ac.ir/article_20941_197fabf83fac149373c2c7acdd53f0c2.pdf