دانشگاه تربیت مدرس آمایش سیاسی فضا 2645-5145 2 3 2020 12 21 Analysis of urban population developments in Tehran province and its consequences in the urban network system of the region during the years (1355-1395) تحلیل تحولات جمعیت شهری استان تهران و پیامدهای آن درنظام شبکه شهری منطقه طی سال های (1355-1395) 233 247 20941 FA سیاوش مرادی مکرم دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، ‌واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران پروانه شاه حسینی دانشیار پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی سمت، تهران، ایران. علی نوری کرمانی استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، ‌واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران، Journal Article Today, the population of cities along with their socio-economic issues has created a new form of city and urbanization. Tehran province has seen the most changes in the city and urbanization due to the establishment of the capital, the metropolis of Tehran. The question is what are the consequences of urban demographic changes in Tehran province? Therefore, this study tries to investigate the consequences of demographic changes in Tehran province on its urban network during the years 1355-1395. The research method is descriptive and analytical and its type is inferential. The data were extracted by library method and analyzed using regional planning models such as city rank-size and prime city index, entropy and prime city coefficient, Lorenz curve and Gini coefficient. The results show that the increase in urban population in Tehran province is due to the dispersal of the metropolis of Tehran and the concentration of urban population in the western part of the province is higher than other aspects of communication. Although medium-sized cities have partially repaired the spatial rupture in the province's urban network, according to the rank-size model, the distance between the metropolis of Tehran and other cities in the province is still very large and there is no balance in the province's urban network. Meanwhile, the urban population is not uniformly but in a cluster around the metropolis of Tehran and in the next order of medium-sized cities<span dir="RTL">.</span> <span>استان تهران به دلیل استقرار پایتخت، کلان شهر تهران بیش‌ترین تغییرات شهر و شهرنشینی را به خود دیده است. سوال این است که تحولات جمعیتی شهری استان تهران چه پیامدهایی داشته است؟ بنابراین این پژوهش سعی دارد پیامدهای تحولات جمعیتی استان تهران بر شبکه شهری آن را طی سال‌های 1355-1395 بررسی نماید. روش تحقیق</span><span> توصیفی و تحلیلی و نوع آن استنباطی است</span><span>. داده‌ها به شیوه کتابخانه‌ای استخراج و با استفاده از مدل‌های برنامه ریزی منطقه‌ای ازجمله رتبه-اندازه شهر و شاخص نخست شهری، ضریب آنتروپی و نخست شهری و منحنی لورنز و ضریب جینی تحلیل شده‌اند</span><span>. نتایج یافته‌ها نشان می‌دهد، افزایش جمعیتی شهری در استان تهران برخاسته از پراکنده رویی کلانشهر تهران است و تمرکز جمعیت شهری در قسمت غربی استان به تبعیت از راه‌های ارتباطی بیشتر از جهات دیگر آن بیشتر است با این‌که شهرهای متوسط تا حدودی گسیختگی فضایی در شبکه شهری استان را ترمیم کرده، با توجه به مدل رتبه-اندازه هم‌چنان فاصله بین کلان شهر تهران با سایر شهرهای استان بسیار زیاد است و تعادل در شبکه شهری استان وجود ندارد. ضمن آن‌که جمعیت شهری نه به صورت یکنواخت بلکه به صورت خوشه‌ای در پیرامون کلان شهر تهران و در مرتبه بعد شهرهای متوسط مستقر شده‌اند.</span> https://psp.modares.ac.ir/article_20941_197fabf83fac149373c2c7acdd53f0c2.pdf